Por un caldo de nabizas

Moito lle estaba sabendo ao Encantiño aquela cunca de caldo e máis a argucia para conseguila. Ás veces a fame e a vida parlamentaria conlevan esta falta de escrúpulos. Non obstante, se quería deixar de ser un ser de ficción, tiña que comezar a alimentarse como a xente do común. Metido como estaba, e estando de moda, nun relato distópico, o noso tribuno tiña que andar espelido.

Por un caldo de nabizas

Tiña que caracterizarse rapidamente, deseñar unha liña argumental… Aparecendo de socate nunha discusión tabernaria pouco podía argallar. Pero a cálida pócima de nabizas logo fixo o seu efecto e ficou durmido no escano da lareira.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s