A Merla emprendeu viaxe. Por rodas do seu carro levaba a lúa nova e un peso de prata.
Lúa nova porque primeiro saíu cara ao Leste e, mentres rousaba cara o solpor, ía faiscando lostregos nas laxas dos ceos. Cada vez que o carro cambaleaba, o troupeleo ía boureando por toda a redonda.
A outra roda era un peso de prata porque na Occidencia findan os camiños de carro e cómpre pagar barco de pedra e remador.
Xoán C. Rodríguez, Occidencia, Sotelo Blanco Edicións, Santiago de Compostela, 2004.



