Coruxos

Non pasar e sentar no pasal do vao cos pés na auga pisando os coios arredondados. Esluírse no regueiro deixando as botas encol dunha pedra como único rastro.

Coruxos1

Mandarse regato embaixo como unha anguía. Como unha troita agochada entre as raíces dos amieiros por capilaridade enchoupar brañas e xunqueiras.

Coruxos3

Ir asolagando engorde as marxes chás ata abrollar nun lameiro da carballeira chaguazosa como píntegapíntega.

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s