Levitar

Cando os tres apaixonados amantes apareceron de novo polo café viñan como levitando, escribiu O’ Encantiño. A Virxinia e a Ofelia fíxolles graza que agora si que as convertera en entes de ficción.

Almorzaron con grande cerimonia e finos modais como era marca do local. Falaban besbellando de ir de viaxe os tres e fantaseaban a onde. Decidiron París en primavera, por suposto, e aló foron.

Levitar

París agardaba fóra rutilante. Saíron ás rúas rutilantes de París e contaxiáronse do seu brillo cegador. Non querían volver da tormenta solar que O’ Encantiño escribía enlouquecido para elas.

Ela marchou tal como viñera co seu aire suicida e as súas frases cursivas.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s