Esperanza

Non hai esperanza. A derradeira luz do día doura o cuarto e a saudade invade toda lembranza. A escrita faise automática e electrónica. Nada fica daquel pasado feliz que parecía interminábel. Agora estás na cama e miras o teito. Proxectas nel o filme da túa vida. Poucos efectos dixitais e mal final. Non hai esperanza.

Esperanza

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s