Estrela

Quereriamos un bosque, un carballo, unha estrela. Pero temos un Plan Forestal, un monocultivo alóctono e polígonos. Industrias de enclave e sectores produtivos e extractivos infradimensionados á mantenta. Co capitalismo en fase especulativa o único que pode incrementarse exponencialmente é o número de poetas.

Resulta ridículo o desexo bosque-carballo-estrela. Resulto ridículo eu-poeta. Estrela. Castiñeiro.

Estrela

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s