Carballeira enramada

Na carballeira enramada perdemos as nosas navallas. A mesma ferramenta de corte biface que nos define como humanos na dinámica da procura de auga, comida, lume e refuxio. Ou o pan, traballo e teito que nos nega o capitalismo especulativo.

Ti traes pantrigo e chourizos da casa. Eu dúas navallas. Desafiamos a lóxica de distribución de alimentos industriais e vimos comer de faca neste lugar secreto de noso.

Co mesmo gume co que nos penetramos e atravesariamos a gorxa dos nosos inimigos.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s