Cabazo

Construímos o cabazo nos camiños do aire trenzando varas de castiñeiro pasadas polo lume para que non apodrezan e para que as cóbregas de vento collan o vezo de pasar entre as fendas. Teitamos con piorno e palla porque sabemos que as cobras devecen polo ulido a montesío e a cana seca.

Bebémoslles os ventos ás víboras para que venten a humidade do cereal desde as searas, as painceiras e os milleirais. Así conseguimos aventar o poallo e o po nas airas despois da malla e secar as pebidas de ouro das mazarocas.

Cabazo2

O noso cabazo está acugulado de serpes de luz seca, pois a gra está a salvo na tulla da sementeira do Banco Mundial de Sementes de Svalbard.

No exterior xa non existe humanidade que poida sementar.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s